شراب باران

می شود بارنگِ چشمت شعرساختدر کتابی از غزل ها راه یافت با کمک از دست هایت نازنینقلبِ دریا را به هر چوبی شکافت می شود از آخرین شب گریه هاسویِ منصورانِ بی پروا شتافت تا عسل بارانِ آزادی رسیدکهکشانی را سراسر اسب تاخت می شود اهریمنی بی رحم رادرهوایِ با تو بودن برنتافت درنگاهت مرگِ استبداد رادید و درپایانِ این بازی نباخت می شود با تو اگر یاری کنیعمر در غم رفته را هم بازیافت ...

ای پراز احساسِ بدفرجام هاخسته از آغازها، انجام ها یک قلم اینجا برایت شعرهستباوکیلی خسته از ابرام ها گورخوابیدن اگرچه بهتراستازبلندآلودگی بربام ها من پرازاحساسِ شرمم وای برمفت خورها، شاه ها، هنجام ها مومنان گویا پریشان نیستندازحلب آبادها، ناکام ها من ولی با تو عبادت می کنمقبل ازآن تکبیرة الاحرام ه...

بانو تو زندگی ام را تباه می کنیوقتی به یک غریبه، بد نگاه می کنی هربار از نگاهِ من که دور می شویمن حدس می زنم، که اشتباه می کنی رو می کنی به هرپیاده، مات می شوماز این ستم که ناروا، به شاه می کنی هرگز اگر که پیراهنم نمی دَری درحسرتش مرا، که غرق چاه می کنی من سعی می کنم که ببوسم تورا ولیباهر فرار کردنت، گناه می کنی افسرده می شوم وزخم می شود دلماز این ممانعت، که گاه گاه می کنی غر می زنی مدام و مراخسته می کنیتاروزهای خوب را، سیاه می کنی امیرپویارشیدی 1394/2/4...

این روزها چه بد، عذاب می دهی مرابا چشمِ خیس، دست خواب می دهی مرا مفتونِ شعرِ سربه دارها که می شوم ای وای نازنین، طناب می دهی مرا چون واجب است جوابِ سلام، آخرش ازترسِ آخرت، جواب می دهی مرا این شهرپرشدازپلیس و ون، تو همچناناحساسِ کشف، از حجاب می دهی مرا لب بر لبم گذار و نفس در نفس بمانهیچم نگو، که اضطراب می دهی مرا باشد که سجده گاهِ خلایق شود همانجایی که بوسه با شراب می دهی مرا هرصبح شعر و ظهر شعر و شام شعرِ تواز بس که سوژه هایِ ناب می دهی مرا امیرپویارشیدی 14دیماه 1393 ...

«آبی دریاقدغن شوق تماشا قدغن»شهیارقنبری رفتَنِ تا ما قدغن،عطرِغزل ها قدغنازسرِآواره شدن،تا تَهِ دنیا قدغن توهمه آوازِ منی،نغمه و آوا قدغنشورِ منی شعرِ منی،این همه یکجا قدغن من که نشدتاکه تورا ...،بوسه ی بیجا قدغندرشبِ تاریک شدن،غرغر و غوغا قدغن شاعری و ضجه زدن،درتبِ فردا قدغنمن پُرِ از شوقِ توام، حیف تماشا قدغن در تَهِ حوضی که نشد، دل بکنم با قدغنمن چه کنم بی تو اگر، میلِ به دریا قدغن عاشقِ باران شدنی، آن چه دراینجا قدغنتشنه ی بارانِ توام، درهمه جا تا قدغن ای پُرِ پروانه شدن، پیله ی زیبا قدغنخیس شدن، تازه شدن، درتَبِ صحرا قدغن...