فاصله

دلبسته به یک ثانیه دیدارِتو بودم
هرروز که بی حوصله ناچارِتوبودم

ای نازترین حادثه ی زندگیِ من
من شاخ ترین عاشقِ بی عارِتوبودم

تاآخرِ بی حوصلگی شعرنوشتم
هرشب که توخوابیدی وبیدارِتوبودم

هرروز من آتش زده ام پیرهنم را
تا ریزَعلیِ سخت فداکارِتوبودم

من تشنه وتوفتنه وگفتی که بگیرند
درحصر منی را که پرستارِ توبودم

بی رحم تراز فاجعه رفتی وببین من
یک عمر غریبانه گرفتارِتو بودم

توشاه ترین پهلویِ حادثه بودی
من فاطمیِ خسته ی دربارِ توبودم

ای کاش فراموش شودبینِ من وتو
آن روز که می رفتی و بیمارِتوبودم

بهمن 1393