بعدازتو

تابازیِ موهایِ تودریادم هست
ازدست زدن به شانه خواهم ترسید

ازبس که نبودنت مرا آتش زد
ازآتشِ بی زبانه خواهم ترسید

بارانِ پس از تو هم، نباردبهتر
ازشُرشُرِ بی ترانه خواهم ترسید

تومثلِ جوانه تازه بودی اما
ازعاشقیِ جوانه خواهم ترسید

یک عمربه پاسِ حرمتت می مانم
ازرفتن بی بهانه خواهم ترسید
امیرپویارشیدی 20/2/1394