لکسوس

دور از تو دلش مُرد، ولی لوس نشد
مردی که به امیدِ تو مایوس نشد

دستم پُرِ از دلهره ها بود و عجین
با مویِ پریشانِ تو افسوس نشد

تلمیسِ تو از عاقبت و آخرِ این
تعزیرِ بلاتوبه ی منصوص نشد

در حادثه ی عاشقی افسوس تورا
بی هیچ حیایی بکنم بوس نشد

می خواستم آخر به هنر رو بکنم
از ترسِ همین واژه ی دیوث نشد

شعری پُرِ از عطرِ تو را خلق کنم
با این همه بیکاره ی جاسوس نشد

من خواستم آبی بشوم مثل خزر
افسوس که از وحشتِ این روس نشد

تو عاشقِ آهن شده بودی و مرا
یک خاطره با این همه لکسوس نشد

امیرپویارشیدی 1395/6/28 تهران