اولین ترانه

بیا تا شبِ لعنتی خسته شِه
بفهمم کجا با تو چی ساختم
همه جای دنیا بپیچه که من
خودم بارضایت، بِهِت باختم

ازین خسته تر بودمو باز تو
تویِ خوابِ من قویِ زیبا شدی
نه اینکه بمیری ولی عشقِ من
شبیهِ یه آدم تو رویا شدی

همونجا که مشروطه گر بودیو
نشد تا بفهمم چرا خسته ای
نشد تا بفهمم چرا چشمتو
از اون لحظه تا انتها بسته ای

اگه وقتِ آزادی اومد یه روز
بگومن چه شعرا که خوندم براش
بگو تا شبِ کشتنِ عاشقی
همه دفترامو سوزوندم براش

هنوزم منم با همون واژه ها
هنوزم تو اون قصه جون می کنم
ببین از عذابی که همراهمه
عرق کرده تو فصلِ سرما تنم

امیرپویارشیدی 1395/2/21